 |
| onv |
സുസൂക്ഷ്മം വലിച്ചുകുടിച്ചിട്ട്
തനിച്ചിരുന്നു പാടിപ്പോയ ഒരു പക്ഷിയെ
ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.
അവിടെ പാട്ട് സംഭവിക്കുകയാണ്.
തനിക്ക് ദാഹനീര്‍ പകര്‍ന്ന മേഘത്തെ
അത് അറിയുന്നില്ല.
ആ പാട്ട്, ദാതാവിനെ അറിഞ്ഞുള്ള
ഔപചാരികമായ നന്ദി പറയലുമല്ല.
അത് പക്ഷിയുടെ ആനന്ദമാണ്.
അജ്ഞാതദാതാവിനുള്ള കൃതജ്ഞത തന്നെയാണത്
എന്ന് വ്യാഖ്യാനിച്ചാലോ? തെറ്റെന്നു പറയാനുമാവില്ല. സ്വന്തം നെഞ്ചുകീറിക്കാട്ടുന്ന വേദന അനുഭവിച്ചു തന്നെ ചിപ്പി അതിന്‍റെ മുത്തെടുത്തു നല്‍കുന്നു. അതുപോലെയാണ് ഇതിലെ ഓരോ കവിതയും.
